creashibbie: multifunctionele kussens

Ik maakte twee kussens voor in de woonkamer. Het blijken multifunctionele kussens. Ze wonen op een stapeltje in de hoek van de kamer. De één gaat boven op het stapeltje zitten lezen. De ander sleept ze naar de tv en gaat er op de buik Sesamstraat liggen kijken. Weer een ander tilt ze op de bank en nestelt zich ertegen met een biertje en de laptop.

Ze waren makkelijk in elkaar te zetten. En ik heb er niets nieuws voor gekocht. De stof had ik in de kast liggen, het garen en de paspelband ook. En voor de vulling gebruikte ik oude handdoeken en stofresten. Eigenlijk wil ik nog een derde kussen maken, maar ik weet niet of we nog genoeg vulling in huis hebben. Of zou Lieve Vriend geloven dat hij altijd al slechts twee t-shirts had?

creashibbie: een mannentas

Lang geleden beloofde ik Lieve Vriend dat ik een tas voor hem zou maken. Ik heb geen idee waarom ik hem dat had beloofd, want ik weet niet zoveel van tassen maken. Zeker niet van tassen waar laptops en andere belangrijke spullen in vervoerd moeten worden. En Lieve Vriend houdt ook nog van een mooi ontwerp. Wat weet ik nou van ontwerpen? Ik stelde het steeds uit. Tot ik uiteindelijk toe moest geven dat ik de lat wat hoog had gelegd en hij genoegen moest nemen met een gekocht exemplaar. Dat deed hij en toen waren we allebei weer blij. 

Maar het plannetje bleef in mijn achterhoofd rondhangen. En toen ik een groot stuk vilt tegenkwam, schoot het naar de voorgrond. Niet dat ik nu ineens wel iets wist van serieuze tassen maken. Maar 5 rechthoeken aan elkaar naaien, dat kan ik wel. De rest verzon ik er gaandeweg bij en deze strakke tas is het resultaat. Dus toch een beetje ontwerpen... Zou deze of de gekochte tas favoriet worden?

tutorial: snelle tutu

Ik heb intussen een paar vragen gekregen over hoe ik de snelle tutu had gemaakt. Ik ga dat hier proberen uit te leggen.

Benodigdheden:

• Vier stukken tule (in verschillende kleuren) in vierkanten geknipt, markeer het midden. Je zou één stuk tule kunnen vervangen door voeringstof. Dat moet je dan wel afwerken. Ik heb vierkanten van 75x75cm gebruikt. Kleuter heeft maat 116/122, voor een kleiner kind zou ik kleinere vierkanten knippen en voor een groter kind... afijn, je snapt het wel...
• Breed elastiek voor de taille, een cm langer dan de taille van de draagster van de rok.
• Garen.

Aan 't werk:

Leg de vierkanten met het middenstip op elkaar zo dat de hoeken allemaal ergens anders tevoorschijn komen. Als je voering gebruikt, is dat de onderste vierkant.

Tel drie cm op bij de taille van de rokdraagster. Dat is de omtrek van de cirkel die je uit de vierkanten moet knippen. Vraag aan een slim iemand met deze omtrek de straal van de cirkel te berekenen. Knip een touwtje zo lang als de straal. Houd één kant bij de middenstip en zet met stift een stip aan de andere kant van het touwtje. Schuif dat uiteinde van het touwtje op en herhaal tot je cirkel rond is. Knip die cirkel uit vier lagen tegelijk. Naai de lagen met een grote zigzagsteek aan elkaar, anders gaan ze schuiven onder de naaimachine als je de tailleband vastzet.

Oja, de tailleband: die moet je eerst rond maken. Gebruik dat extra centimetertje om te overlappen en naai het met een dichte zigzagsteek stevig aan elkaar.

Nu kun je de tule met een zigzagje aan de tailleband naaien. Dat doe je aan de onderkant van de goede kant van de tailleband. Dus je legt de bovenste laag tule tegen de onderkant van de tailleband en stikt door alle lagen heen. Als je de rok dan goed legt, staat hij al een beetje wijd. Ik snap wat ik bedoel, jullie ook?

En het resultaat: een dansende Kleuter!

creashibbie: snelle tutu

Kleuter zit sinds kort op dansles. Een probeersel. Ze danst graag. Haar vriendjes zitten 'ergens op'. Zij wil dus ook. Er hing een poster op school. Niet duur. Vlakbij. Tien keer. Geen speciale kleding of schoeisel noodzakelijk. Overzichtelijk. Dat is mijn kant van het verhaal. Kleuter vindt dat er bij dansles op zijn minst een speciale rok hoort. Ik legde uit dat ik het te kort vind om een speciaal rokje te kopen. Zij wees me erop dat ik er wel eentje kon maken. Ik wees haar erop dat ik dat al had gedaan en dat ze die wel kon dragen. Zij wees me erop dat het niet cool is om anno 2013 een rok te hebben die gemaakt is van slierten. Ik wees haar erop dat ze nog een rokje heeft, die ze zelf tot dansrok benoemd heeft. Zij wees mij erop dat dat geen echte dansrok is, maar een rokje voor 'gewoon, als je naar school gaat'. Ik liet het rusten en zij gaf het op. Dat was vorige week.
Deze week liep ik langs een kraam met tule. Aan de kraam hing een rokje. De verkoopster legde desgevraagd uit hoe die te maken. Een paar euro lichter en een uur later (naar huis fietsen niet meegerekend) had ik hem in elkaar gezet. Snel, goedkoop en makkelijk: ik blij. Roze, paars en zwierig: zij blij!

Voor de tutorial, klik hier.

creashibbie: kleutertuniek

Kijk eens! Dit is het tweede resultaat van de naailes (kijk hier voor het eerste). Een tuniek voor Kleuter, eigenlijk meer een jurk. Hij staat echt heel leuk. Wat ook nog leuk is, is dat ze hem graag draagt. Dat is lang niet altijd zo als ik iets voor haar maak... Dan vindt ze het wel mooi, maar wil ze het niet aan. En als ik dan vraag wat de reden is, zegt ze 'weet ik niet'. Een mysterie dus. Ik blijf gewoon stug doorgaan met dingen voor haar maken. Als er alleen maar zelfgemaakte kledingstukken in haar kast hangen, dan móét ze namelijk wel...
Het stofje lag nog in de kast, dus héél langzaam gebruik ik mijn voorraad. En dat mag ook wel, de stoffenkast puilt uit. De oplettende lezer zal de stof misschien herkennen van het dekentje dat ik voor Kleuter maakte. Tja, ik kon niet kiezen bij de stoffenkraam. Dat heb ik wel vaker. Vandaar die uitpuilende stoffenkast.

Het patoon komt uit een oude Knippie.

creashibbie: uilentrui

Ik heb het gevoel dat ik meer kledingstukken voor Kleuter maak dan voor Peuter. Waarschijnlijk komt dat doordat veel rokjes en jurkjes relatief gemakkelijk te maken zijn en jongenskleren niet. Bovendien zijn leuke, betaalbare stoffen gemakkelijker te vinden voor meisjes dan voor jongens. En de tijd en energie om achter de naaimachine te zitten en iets nieuws te leren, ontbrak te laatste tijd een beetje. En meer van dat soort redenen.  Gelukkig had ik een aantal van deze redenen in augustus reeds voorzien en gaf me op voor naailes. Eigenlijk is het meer een samenkomen van een vrij divers gezelschap met ieder haar eigen project en een juf waar je alles aan kunt vragen. Zo ben ik ervan verzekerd dat ik in elk geval één keer in de twee weken iets aan mijn hobby doe. En omdat ik daar wilde leren hoe een capuchontrui te maken, rolde na een aantal weken dit leuke truitje voor Peuter van onder mijn naaimachine.

Het patroon komt uit een oude Knippie, stof had ik al een tijdje liggen. Ik weet niet meer waar hij vandaan komt.

creashibbie: dinotrui

Kleuter heeft een klasgenoot die gek is op dino's. Ze is daar behoorlijk van onder de indruk. "Mama, hij weet dus echt álles van dino's, hè?" vertelt ze met enige regelmaat in haar nieuwe 'ik-ben-groot-en-ga-naar-school-enzo"-toontje. "Dat ze heel lang geleden leefden, wel honderdmiljoen enzo, en hoe ze allemaal heten enzo." 
Laatst mocht ik het aan den lijve ondervinden. Hij kwam op school met een dinosaurus. Geen echte natuurlijk, maar zo'n plastic schaalmodel, waar eigenlijk elke jongen wel eentje van lijkt te bezitten. "Mooie dino" zei ik, want dat vond ik. "Is dat een brontosaurus?" vroeg ik, trots dat ik zomaar een dinonaam uit mijn mouw wist te schudden. "Neehee" antwoordde hij geïrriteerd en voegde eraan toe dat de brontosaurus helemaal niet zo heette en wat de echte naam dan wel was*. Kleuter keek me met enige afschuw aan. Ik had, in haar ogen, zojuist mezelf voor schut gezet en daarmee haar ook.
Om het enigszins goed te maken, beloofde ik haar dat ik zijn verjaardagscadeautje zou maken. Toen het af was, vroeg ze wat het was. "Een trui met een dino erop" zei ik. Het leek me beter dit keer geen naam te noemen. Al weet ik vrij zeker dat dit een tyrannosaurus rex is.
  *die echte naam ben ik natuurlijk meteen vergeten